eve donus

Eve donus yazdim ama aslinda evin neresi oldugu tartisilir. Istanbul mu yoksa Southampton mu? Istanbul'dan ciktiktan beri ilk defa Istanbul'a geri donme fikri bana cekici geldi, bu gidisimde gorduklerim sayesinde. Ne gordum ki? Aslinda pek birsey yoktu, arkadaslarin hayati hizli bir tempoda gidiyordu, yeni teraslar acilmisti, insanlar ya Istanbulda egleniyor ya da tatile gidiyorlardi. Bir taraftan da bu tatli hayat klasik bir Turkiye'de ekonomik kriz oncesi havasi gibi geldi. Iste bunlari donus yolunda, Budapeste havaalaninin bekleme salonunda koltuklara uzanip uyumaya calisirken ve bayagi dusundum... Ama en azindan simdilik Southaptonda yapilmasi gereken isler var.

Turkiye'de ilk bir bucuk hafta sauna benzeri hava-nem kombinasyonunda aile (ozellikle kardes) agirlikli programlarla gecti. Siklikla alisverise ve Tophane'de nargile icmeye gidildi. Yagmur yagip hava serinledikten sonraki hafta da daha cok Beyoglu-Tunel hattinda arkadaslarla gecti. Nevizade ve Fransiz Sokagi gozde mekanlardi. Cezayir sokaginin adinin Fransiz sokagi olmasi Turkiye'nin Cezayir'e onlari BM'de satmaktan sonra yaptigi bir baska yanlis olsa da... Bir de Musluman olacak belediye... Gerci Sehbender sokaginin adini duzeltmislerdi. Artik sanal 'Seyh Bender' karakteri sadece anilarda yasayacak.

Southampton'da ise hayat oldukca yavas. Ozellikle Istanbul'daki tempodan sonra boyle geliyor. Belki haftasonu Londra'ya giderim.